Nu we twee maanden onderweg zijn is dat een mooi moment om terug te blikken.

We begonnen rustig aan en dat is niet veranderd. Vanaf het begin af aan volgen we onze intentie om niet te haasten. Soms – als het zonnige zuiden ons lokte – moesten we elkaar even hieraan herinneren. Maar meestal ging het vanzelf, al aanvoelende waar we op dat moment zin in hadden. Veelal wilden we het rustig aan doen; nog een dag blijven staan op de plek waar we waren – genieten van de vertraging – en daarna pas weer verder.

Het samenzijn op het klein oppervlakte van de bus hielp daarbij: we waren gedwongen om na te gaan wat we wilden ervaren, contact te maken met wat er bij iedereen leeft in het nu, om van daaruit samen te kijken wat ons plan zou worden.

Meer en meer genoten we van ons nieuwe leven. Van de natuur waar we in de Ardennen en Noord-Frankrijk doorheen reden en onze bus in parkeerden. Het zwemmen in riviertjes, leven met de dag en eenvoudig samenzijn.

Hogedrukpan

Naast al dit moois ontdekten we dat het voor ons allemaal eigenlijk ook best wennen was. Van een enorm druk dagelijks leven met alle voorbereidingen voor vertrek en verhuur naar het eenvoudiger, kleinbehuisde busleven. Het had en heeft tijd nodig om die omschakeling te maken.

IMG_1502.jpg

Toen we een periode met meer regen en natte spullen in de bus hadden, werd het merkbaarder dat we nu we 24/7 zo dicht op elkaar zitten. Alles botste sneller: sneller geïrriteerd, sneller overprikkeld… alle emoties gingen sneller. We merkten hoe het afgelopen (drukke) jaar was geweest – van wens, naar plan, naar vertrek – en wat dit met ons heeft gedaan. We botsten, maar maakten ook veel ruimte om er met elkaar over te praten. Zo groeit de verbinding verder en ook ons vertrouwen dat we de voor ons juiste keuzes maken en mooie dingen doen. En wordt het bovendien steeds makkelijker om te voelen wat klopt.

Soortgenotenkaravaan

Terwijl we van België door Noord-Frankrijk reden waren we in die eerste tijd vooral toeristen. We verbleven tussen pensionados op camperplaatsen en dat was goed voor de start. Na een week of acht, toen we het prachtige klim- en klauterbos bij Fontainebleau uitkwamen, groeide weer het verlangen naar contact met gelijkgestemden. Blij was ik toen we in Orléans jonge mensen met een kindje ontmoetten en wat tijd samen doorbrachten. En verheugd voelden we ons toen mede lange-termijn-gezinsreis-genoten Jarno en Sabine met hun zoontje Tilan ons vlakbij het prachtige kasteel van Chambord opzochten tijdens hun reis richting Portugal.

IMG_1550.jpg

We ontmoette Jarno en Sabine tijdens het voorjaarsweekend van de Dubbellucht-vereniging en ontdekten dat we – naast ons gezinsreisplan – wonderbaarlijk veel deelden. Wensen, levenswijze en verlangens stemmen overeen en dat maakt dat we heel gemakkelijk gedurende een week samen, als Mercedes-karavaan, konden optrekken. In de Limousin namen we weer afscheid. Bij de geitenboerderij sloegen zij ’s morgens rechtsaf met als einddoel Porto, om daar Sabine’s zus te ontmoeten. Wij gingen naar links, richting de Dordogne, met het plan nieuwe ervaringen op te doen als vrijwilligers in een ecologische Chambre d’hote.

Het voelde ontspannen en geborgen aan om zo even samen als nomaden op te trekken. Bovendien was het prettig om te verkennen hoe het is om op deze manier met een ander gezin samen te leven. En, voor ons belangrijke waarden als gelijkwaardigheid, betrokkenheid en passie voor het leven en de natuur met, in dit geval Sabine en Jarno, te kunnen delen. Het voedde onze verkenning, ervaring en gedachten rondom de wens om met gelijkgestemde gezinnen samen te wonen, één van de uitgangspunten van onze reis met Betty. Het beeld hierover kan nu weer wat verder kan rijpen.

Scherp en zacht

Het is dus een intens leven, bijna altijd heel prettig, soms wat scherp. Waarbij we steeds meer ervaren dat alles zich op het juiste moment ontvouwt. Verrassende wendingen en ontmoetingen kleuren onze dagen en de scherpe kanten leren mij steeds meer en meer zachtheid te ontwikkelen voor wat er in mij en anderen speelt.

IMG_9435.jpg

Al met al voelen we dat het helemaal goed is wat we nu doen. Steeds makkelijker wordt het om helemaal te genieten van het moment en te voelen dat we leven. Met een hoofdletter ‘L’. Precies zoals we wensen!

~ Robert

Comment